Εδώ και κάμποσο καιρό ακούμε παπαγαλάκια της κορονοκρατίας να κρώζουν πως υπάρχει νόμος για υποχρεωτικό εμβολιασμό, ειδικά στα σχολεία. Κάποιοι το αρνούνται, κάποιοι συμφωνούν.

Αν και προσωπικά δεν έχω ψάξει μέσα σε νομικά βιβλία για να δω αν όντως υπάρχει τέτοιο πράγμα, έχω διαβάσει/ακούσει ανθρώπους να λένε ότι υπάρχει και να δίνουν και τον αριθμό του νόμου. Άρα, θεωρώ πως υπάρχει ο συγκεκριμένος νόμος.

Αυτό τι σημαίνει; Ότι πρέπει να τρέξουμε τώρα όλοι να εμβολιάσουμε τους εαυτούς μας και τα παιδιά μας με τα πειραματικά εμβόλια της Μεγάλης Φάρμας;

Κατά πρώτον, αυτός ο νόμος δεν έχει ποτέ εφαρμοστεί ουσιαστικά. Είναι από εκείνους τους νόμους που μπορεί να υπάρχουν στα χαρτιά αλλά στην πράξη αγνοούνται εν μέρει ή πλήρως. Δεν είναι ο μόνος τέτοιος νόμος· υπάρχουν κι άλλοι που έχουν ακόμα μείνει από άλλες εποχές ενώ ήδη θα έπρεπε να είχαν αλλάξει ή ακυρωθεί.

Ο λόγος που πρακτικά δεν εφαρμόζονται συνήθως είναι ότι θα ήταν παράλογο να εφαρμοστούν ή τελείως φασιστικό. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, πέρα από αυτά, δεν εφαρμόζεται ο συγκεκριμένος νόμος γιατί υπάρχουν διεθνείς συμβάσεις που απαγορεύουν την οποιαδήποτε ιατρική πράξη επάνω σε άνθρωπο εκτός αν ο ίδιος, αφού είναι καλά πληροφορημένος, συμφωνήσει.

Όχι, λοιπόν, άλλες σαχλαμάρες ότι υπάρχει νόμος για υποχρεωτικό εμβολιασμό.

Αν όντως υπάρχει τέτοιος νόμος, πρέπει να τον καταργήσουμε. Με το ζόρι αν χρειαστεί.

Σε τελική ανάλυση, γιατί υφίστανται οι νόμοι; Υφίστανται για να μας εξυπηρετούν και να κάνουν τη ζωή μας καλύτερη. Αν δεν το καταφέρνουν αυτό, αλλά καταφέρνουν το αντίθετο, είναι άχρηστοι και πρέπει να καταργηθούν. Χωρίς, φυσικά, αυτό να σημαίνει ότι κάποιος πρέπει να αλλάζει τους νόμους κάθε τρεις και λίγο, γιατί τότε χάνουν τη βαρύτητά τους.

Εεεε, εντάξει, εκτός αν είσαι ο Κουλοβασιλέας, οπότε και μπορείς ν’αλλάζεις τους νόμους ανά δύο εβδομάδες κάνοντάς τους σταδιακά χειρότερους για όλο τον πληθυσμό...

*

Στα σχολεία, ποτέ δεν ήταν όλα τα παιδιά πλήρως εμβολιασμένα με όλα τα εμβόλια. Αυτό είναι φαντασίωση. Κάποιοι τα έκαναν, κάποιοι δεν τα έκαναν, ή έκαναν μόνο μερικά. Επιπλέον, εκείνα τα εμβόλια είναι (α) άλλου τύπου, (β) σίγουρα δεν είναι σε πειραματικό στάδιο, και (γ) δεν έχουν τόσο ακραίες παρενέργειες.

Εκτός αυτών, υπάρχουν δεκάδες – εκατοντάδες, ίσως – μολυσματικές ασθένειες (και οι περισσότερες πολύ πιο επικίνδυνες από τον Covid). Είναι δυνατόν να εμβολιαζόμαστε υποχρεωτικά για όλες αυτές; Φυσικά και όχι. Και ούτε ποτέ γινόταν.

Υπάρχει ακόμα και σήμερα η βουβωνική πανώλη (ο Μαύρος Θάνατος – από τον μεσαίωνα) αλλά ελάχιστοι εμβολιάζονται εναντίον της γιατί μπορεί πολύ εύκολα να θεραπευτεί. Και η βουβωνική πανώλη σε σύγκριση με τον Covid είναι ένα λιοντάρι μπροστά σε μια γάτα του καναπέ.

Ας αφήσουν, λοιπόν, τα μενγκελοειδή της κοροκρατίας αυτές τις τραγελαφικές ανοησίες σχετικά με «ευθύνη προς την κοινωνία» και παρόμοια γλειφιτζούρια. Γιατί πλέον κανένας που έχει λίγο μυαλό δεν τους πιστεύει.

Η ευθύνη προς την κοινωνία δεν είναι μόνο να εμβολιάζεσαι· είναι και να μη δίνεις στον κόσμο πειραματικά, πιθανώς επικίνδυνα φάρμακα· είναι και να μην καταπιέζεις τον κόσμο και να μην κλέβεις τις ελευθερίες του.

Τι γίνανε αυτά; Τα ξεχάσαμε;

Αφήστε τα παραμύθια.

Θέλουμε τις ελευθερίας μας πίσω, και τις θέλουμε τώρα. Και θα τις πάρουμε με ό,τι τρόπο χρειαστεί.